Mikroklimat Go­rą­cy


 

Czym jest mikroklimat gorący?

Mikroklimat gorący (określane również jako dyskomfort gorący ogólny lub warunki stresu cieplnego), dla którego równanie bilansu cieplnego ma wartość dodatnią (następuje akumulacja ciepła w organizmie), rozciąga się powyżej strefy komfortu cieplnego. Gorące środowisko pracy występuje wówczas, gdy temperatura powietrza zawiera się w zakresie od 25 do 60 °C, przy względnej wilgotności od 10 do 80%. Stopień obciążenia cieplnego na które osoba jest eksponowana zależy od:

  • właściwości środowiska wpływającego na przekazywanie ciepła między otoczeniem i ciałem człowieka,
  • wytwarzania ciepła wewnątrz ciała w wyniku aktywności fizycznej,
  • stosowanej odzieży, która modyfikuje wymianę ciepła ze środowiskiem.

Jaki jest wpływ mikroklimatu gorącego na zdrowie człowieka?

Człowiek należy do ustrojów homeotermicznych, a jego organizm dąży do utrzymywania stałej temperatury wewnętrznej w zakresie 37°C ±0,3 K. W organizmie człowieka występują dynamiczne zmiany, będące reakcją na zakłócenia wewnętrzne (np. wykonywanie ćwiczeń, ciężka praca fizyczna) oraz zewnętrzne (np. przebywanie w gorącym środowisku, zmiana odzieży). 

Długotrwała praca w środowisku gorącym powoduje nie tylko odczuwalny stres cieplny i zmęczenie, ale również zaburzenia w funkcjonowaniu układu krwionośnego, skutkujące powstawaniem chorób zawodowych. Podczas wykonywania pracy w temperaturze od 32 do 37°C częstość skurczów serca wzrasta o 48 uderzeń/min w porównaniu z pracami w temperaturze 22°C. Na podstawie innych badań stwierdzono, że liczba niebezpiecznych zachowań oraz wypadków na stanowiskach pracy rośnie wraz ze wzrostem jej intensywności oraz podczas pracy w środowisku o temperaturze ponad 24°C WBGT.

Na jakich stanowiskach pracy występuje mikroklimat gorący?

W mikroklimacie gorącym pracują osoby zatrudnione bezpośrednio przy procesach wytwórczych m.in. gastronomi, piekarniach, cukierniach, hutach szkła i metali, odlewniach, cementowniach, ceramikach, przetwórstwie tworzyw sztucznych i gumy, górnictwie oraz budownictwie (przeważnie w okresie letnim).

Jak mierzy się mikroklimat gorący na stanowiskach pracy?

  1. Pracodawca/służba bhp określa stanowiska pracy, na których występuje zagrożenie mikroklimatem gorącym oraz jego źródła.
  2. Pracodawca w porozumieniu z pracownikami ustala chronometraż wykonywanych czynności na badanym stanowisku (czas narażenia).
  3. Pomiar mikroklimatu, może wykonać akredytowane laboratorium badawcze, które posiada urządzenie w postaci miernika mikroklimatu wyposażonego w zestaw sond pomiaru Ta (temperatura powietrza), Tg (temperatura poczernionej kuli), Tnw (temperatura naturalna wilgotna), Rh  (wilgotność względna) i Va (prędkość powietrza). 
  4. Do określenia parametrów środowiska gorącego wyznacza się parametr  WBGT (Wet Bulb Globe Temperature). Parametr ten uwzględnia czynniki, które wpływają na obciążenie termiczne: parametry mikroklimatu, obciążenie wysiłkiem fizycznym (wielkość produkcji ciepła metabolicznego), termoizolacyjność odzieży, ruch powietrza oraz zaaklimatyzowanie, bądź niezaaklimatyzowanie do środowiska gorącego.

Jakich przyrządów pomiarowych używamy?

Pomiary mikroklimatu wykonujemy na podstawie Cer­ty­fi­katu Akre­dy­ta­cji wy­da­nego przez Pol­skie Cen­trum Akre­dy­ta­cji o nr AB 1695. Badania mikroklimatu gorącego na stanowiskach pracy realizujemy zgodnie z normą PN-EN ISO 7243:2018-01.

Do badania mikroklimatu gorącego używamy miernik EHA MM203 oraz wzorce kontrolne, za pomocą których sprawdzamy miernik przed rozpoczęciem i po zakończeniu każdego pomiaru. Sprawdzenie takie daje pewność, że wynik pomiaru jest prawidłowy i nie ma konieczności jego powtarzania.

   

Jakie są wartości dopuszczalne ze względu na ochronę zdrowia człowieka?

PMV (Predicted Mean Vote – Przewidywana Średnia Ocena) jest wskaźnikiem umożliwiającym określenie odczuć cieplnych człowieka w danym środowisku. Za pomocą wskaźnika PMV prognozuje się przeciętne wrażenia cieplne dużej grupy ludzi, poddanej działaniu określonej kombinacji zmiennych parametrów otoczenia. Kryterium klasyfikacji środowiska termicznego do obszaru mikroklimatu gorącego jest wartość wskaźnika PMV w zakresie powyżej +2,0.


Tempo metabolizmu M – reprezentuje całkowitą ilość energii zużytej w organizmie w czasie.

Wykonaliśmy pomiar mikroklimatu i co dalej?

  1. O wynikach badań pracodawca ma obowiązek niezwłoczne poinformować pracowników.
  2. Na podstawie wyników badań i pomiarów pracodawca prowadzi na bieżąco rejestr czynników szkodliwych dla zdrowia występujących na stanowisku pracy. Rejestry muszą być przechowywane przez okres 40 lat, licząc od daty ostatniego wpisu.
  3. Aktualizujemy ocenę ryzyka zawodowego związaną z narażeniem pracowników na mikroklimat gorący i inne czynniki szkodliwe w oparciu o wynik pomiarów na podstawie wielkości charakteryzujących narażenie (np. wg. skali trójstopniowej PN-N-18002:2011).
  4. W sytuacji przekroczenia najwyższych dopuszczalnych natężeń (NDN) pracodawca ma obowiązek eliminować u źródła ryzyko zawodowe związane z narażeniem na mikroklimat gorący lub ograniczać je do możliwie najmniejszego poziomu, uwzględniając dostępne rozwiązania techniczne oraz postęp naukowo-techniczny.

 

Aktualności

Badanie wydatku energetycznego metoda wentylacji płuc

  21 Marzec 2020
Więcej

Akredytacja PCA dla Laboratorium Badań Środowiska Pracy

  05 Maj 2019
Więcej
Zobacz wszystkie aktualności

Potrzebujesz naszej pomocy? Napisz do nas. Jesteśmy do Twojej dyspozycji

Wypełnij formularz